Aktualności

          • Zdalne nauczanie

          • 8

            Kochane Dzieci! Drodzy Rodzice!

            Dziękujemy wszystkim za przesłane zdjęcia. Bardzo nam miło i cieszymy się, że  korzystacie z materiałów (zadań i kart pracy) przygotowywanych i publikowanych przez nauczycielki wszystkich grup wiekowych na naszej stronie internetowej (w zakładce "Kronika grup" ). Zależy nam na tym bardzo, aby zachować ciągłość nauczania.  Choć nie wiadomo jeszcze kiedy - ale spotkamy się wszyscy w przedszkolu i będziemy kontynuować codzienną pracę z dziećmi. Dziękujemy rodzicom, którzy do chwili obecnej przysłali nam już wiele zdjęć, (na adres mailowy: przedszkole.czerwin@wp.pl). Pozdrawiamy wszystkich bardzo, bardzo serdecznie😊

            Pracownicy przedszkola

          • Opłaty za przedszkole.

          • Drodzy Rodzice,

            Informujemy, że wznawiamy przyjmowanie  opłat  za usługi naszego przedszkola. Opłaty będą przyjmowane w sekretariacie codziennie w godzinach 9:00- 13:00.

          • Kary i nagrody w wychowaniu dziecka.

          •  Rodzicu,

            chciałabym poruszyć problem nurtujący wielu z Was: karać, czy raczej nagradzać pociechy? Odpowiedź nie jest jednoznaczna i oczywista, w dużej mierze uzależniona na przykład: od relacji z dzieckiem, zasad i wartości przyjętych w rodzinie, od okresu rozwojowego dziecka/etapu jego funkcjonowania, cech naszej postawy rodzicielskiej.

            Niezależnie od wymienionych czynników - kara i nagroda jest jednym z powszechnie stosowanych środków wychowawczych.

            Kary

            Zacznijmy od kar. Wikipedia definiuje: „kara wymierzana przez rodzica lub opiekuna prawnego w procesie wychowawczym dziecka. Ma ona  zapobiegać powtarzaniu  się niewłaściwych zachowań u dziecka. (…) Można wyróżnić kilka rodzajów kar wychowawczych, m.in.: upomnienie, ograniczenie przywilejów dziecka w rodzinie (np. zakaz oglądania telewizji, grania na komputerze, czytania komiksów, wyjścia z domu albo zakazywania jakiejkolwiek przyjemności), nałożenie na dziecko obowiązku wykonywania jakiejś czynności, kara cielesna (legalna tylko w niektórych państwach). W Polsce osobom sprawującym władzę rodzicielską lub opiekę nad małoletnim nie wolno stosować kar fizycznych wobec niego”.

                      Jeśli decydujemy się na zastosowanie kary wobec dziecka, musimy pamiętać, aby dziecko zrozumiało za co i dlaczego zostało ukarane. Rodzaj kary powinien być adekwatny do wieku i poziomu wrażliwości syna/córki, do rodzaju przewinienia wraz  z uwzględnieniem okoliczności dotyczących niewłaściwemu zachowaniu się dziecka. Zatem powinniśmy poznać powód/motyw jego postępowania. Pamiętajmy, stosujemy karę bezpośrednio po przewinieniu. Osoba karząca powinna być autorytetem dla dziecka.

            Celem wymierzanej potomkowi kary jest eliminowanie zachowań niepożądanych oraz zwiększenie prawdopodobieństwa braku, a więc ich ponownego niepojawienia się.

            Kara ma uczyć, oczekujemy więc, że wpłynie na rozwój postawy przewidywalności u dziecka co do konsekwencji poczynań oraz odpowiedzialności za skutki działań/decyzji, a przede wszystkim spowoduje potrzebę zmiany dotychczasowego jego postępowania.

                      Rodzaje kar:

            1. ograniczanie lub całkowite pozbawienie dziecka przywilejów/uprawnień,
            2. izolacja – wyłączenie dziecka na pewien okres z danej sytuacji,
            3. kary naturalne – np. niedbanie o ubrania stanowi przesłankę do niekupowania nowych w pewnym niezbyt długim okresie czasu,
            4. zadośćuczynienie – np. zniszczona koledze zabawka powinna być odkupiona, dziecko powinno przeprosić.

            Starajmy się sięgać po kary wówczas, gdy dotychczasowe metody wychowawcze zawiodą. Jeśli decydujecie się Państwo na ukaranie dziecka, pamiętajcie, by oceniać zachowanie a nie samo dziecko. Miejcie czas, by wysłuchać wyjaśnienia; zaobserwujcie, czy dziecko wyraża skruchę i pozwólcie sobie na elastyczność w postępowaniu – możecie złagodzić a nawet odstąpić od wymierzenia kary. A jeśli uznacie nałożenie kary, wówczas nie powinna być ona odwlekana w czasie. Powinna być sprawiedliwa i w razie konieczności – stopniowana (na początku np. pomniejsze ograniczenia).

            W trakcie wypełniania przez syna/córkę narzuconych sankcji, nie unikajcie/nie ograniczajcie swego kontaktu z dzieckiem. Ważne jest Drogi Rodzicu, byś sprawdził, czy latorośl jest świadoma skutków swojego postępowania. Być może potrzebna jest dodatkowa rozmowa (nie wykład!) z dzieckiem. Istotna jest konsekwentna postawa rodzica!                                                           

            Zawsze unikajmy:

            • karania w odległym czasie po zdarzeniu, bo „dopiero mamy czas” lub właśnie „nam się przypomniało”,
            • w trakcie karania mówienia: „bo Ty jesteś”, „zawsze musisz być”. „jesteś taki jak …”,
            • bicia,
            • wyzwisk,
            • szantażu i gróźb.

            Jeśli dziecko używało słów zabarwionych negatywnie,  nie każcie mu np. sprzątać pokoju. Powiedzcie,  by w zamian za to „brzydkie słowo”, wymyśliło dziesięć innych o życzliwym brzmieniu, akceptowalnych społecznie.

             

            Nagrody

            Czym jest nagroda? Według definicji podanej w Wikipedii „w psychologii: wzmocnienie pozytywne, czynnik, którego wystąpienie w następstwie reakcji zwiększa prawdopodobieństwo powtórzenia tej reakcji w przyszłości; wszelkie pozytywne, odczuwane jako przyjemne i pożądane skutki zachowania się (…). Rodzaje nagród: materialne (pieniężne, rzeczowe), niematerialne (honorowe, jak dyplom, medal, uścisk ręki prezesa).”

            Oznacza to, że mianem nagrody określamy wszystko to, co sprawia przyjemność - począwszy od rzeczy wymiernych, takich jak ubrania, słodycze, wycieczki, aż po niemierzalne: uśmiech, pochwała ze strony (na przykład) rodzica/nauczyciela, gratulacje, uznanie w rodzinie/klasie.

            Aby nagroda spełniła swoje zadanie dziecko musi wiedzieć za co i dlaczego ją dostaje. Dzięki temu wzmacnia ona pożądane cechy postępowania, jednocześnie powstrzymując naszą pociechę od tych niechcianych. Musi ona być otrzymana bezpośrednio po konkretnym zachowaniu dziecka, urozmaicona, odbiegająca od codziennej domowej rutyny – przynajmniej odrobinkę zaskakująca.

            Zatem funkcją nagrody jest:

            1. dostarczanie przyjemności, satysfakcji z jej zdobycia;
            2. wzrost wiary we własne możliwości, a tym samym poczucia sprawczości;
            3. pobudzanie do podejmowania kolejnych zadań;
            4. wzmacnianie poczucia wartości nagradzanego;
            5. zaspokajanie potrzeby bycia ważnym, uznanym i szanowanym;
            6. wzmacnianie więzi z osobą obdarowującą dziecko.

            Pamiętajmy, że nadmierna ilość nieuzasadnionych nagród lub zbyt łatwo zdobytych - bez większego wysiłku ze strony dziecka sprawia, że ich wartość maleje, a metoda ta staje się nieskuteczna.

            Jak chwalić naszą pociechę?

            Rodzicu, znajdź okazję do pochwalenia dziecka, nawet za czynności domowe, wykonane starannie. Za podejmowane przez dziecko próby zmiany jego postępowania. Dobra pochwała zawiera opis tego, co widzisz, nazwę pożądanej cechy w zachowaniu dziecka,  określa również Twoje uczucia. Dobra pochwała składa się z 5 P:

            P jak prawdziwa, sam musisz w nią wierzyć

            P jak pozytywna, nie zawiera krytyki

            P jak przekonująca, dziecko też w nią wierzy

            P jak poważna, bez żartu i ironii

            P jak pokazująca, co nam się podobało.

            Możesz zrobić to na przykład tak:

            „Widzę, że przyszedłeś na obiad tak, jak obiecałeś, cieszę się bardzo, że jesteś punktualny”

            „Posprzątałeś pokój, zebrałeś wszystkie klocki z dywanu, a maskotki poukładałeś na łóżku, jestem z Ciebie bardzo dumna, to się nazywa pracowitość”.

            „Jaka zielona trawka, a w niej tyle kolorowych kwiatków i te żółte słonko na Twoim obrazku, zachwycił mnie dobór kolorów. Wykonałeś bardzo starannie swoją pracę.”

             

            Proces wychowawczy nie jest łatwym zadaniem, przed którym staje rodzic. Nikt nie jest przygotowany do tej roli, nie rodzi się z wachlarzem umiejętności rodzicielskich, nie jest tego z góry nauczony. Pamiętając, że jesteśmy ludźmi, mamy też prawo do popełniania błędów, lecz wyciągajmy z nich płynącą naukę. Naszym metodom wychowawczym przyświeca cel ukształtowania istoty dobrej, obdarzonej przez nas szacunkiem i miłością. Zatem niezależnie czy będziemy karać, czy nagradzać młodego człowieka – zawsze celem jest wzmacnianie pożądanych i aprobowanych społecznie zachowań.

            Wieloletnie badania nad efektami kar i nagród wskazują na mniejszą skuteczność kar. Jednak badania te uwidaczniają, że najistotniejszym elementem jest konsekwentna postawa rodzica w stosowaniu obydwu metod wychowawczych.

            Życzę Tobie Drogi Rodzicu, jak najwięcej sukcesów wychowawczych.

             

            Psycholog – Marta Iwaniuk

          • A może do teatru......

          •  

             

             

            Szanowni Państwo,

            Najstarszy polski teatr lalkowy dla dzieci - warszawski Teatr Baj - wychodzi

            naprzeciw potrzebom najmłodszych oraz ich opiekunów i nauczycieli serdecznie

            zapraszając  do regularnego zaglądania na strony internetowe

            <http://www.teatrbaj.pl>   oraz na profil teatru na Facebooku

            <http://www.facebook.com/TeatrBaj/, gdzie na bieżąco zamieszcza nowe propozycje.Stałą pozycją w aktualnym repertuarze Baja w sieci są niezwykle lubiane słuchowiska (których można słuchać dzięki uprzejmości Agencji Artystycznej MTJ) udostępniane bezpłatnie w każdy piątek i dostępne przez cały weekend. W tym tygodniu zapraszamy na słuchowisko "O Janku Wędrowniczku". Widzowie znajdą też cykl "Teatr ze wszystkiego,  jako inspirację do domowej zabawy w teatr przygotowywaną przez aktorów Teatru Baj, a już niebawem także - i to jest chyba największa gratka dla miłośników teatru - spektakle repertuarowe dostępne online.Teatr zapewnia jednak, że to nie wszystko i co rusz będzie szykował dla widzów dodatkowe niespodzianki. Zapraszamy serdecznie do korzystania z naszej oferty.  Niech sieć stanie się wielką sceną, a Wasze domy i mieszkania wygodną widownią.  

             Pozdrawiam, 

            Katarzyna Grabowska 

            Biuro Obsługi WidzaTeatr Baj

          • Jak przetrwać kwarantannę?

          • Szanowni Rodzice,

            Mijają kolejne tygodnie, a wraz z nimi pojawiają się różnego rodzaju ograniczenia, zaostrzenia związane z pandemią koronawirusa. Ten czas spędzamy najczęściej w domu, wspólnie z naszą rodziną. Państwo pracują zdalnie, dzieci
            w wieku przedszkolnym i szkolnym uczą się on-line. W trakcie prowadzonych przez mnie rozmów, często pojawiają się różne spostrzeżenia i odczucia związane z izolacją.

            Obserwując młodszym dzieciom trudniej jest zrozumieć, dlaczego nie mogą spędzać tego czasu - tak jak dotychczas - na wspólnej zabawie z kolegą, wzajemnym odwiedzaniu się, wyjściu na spacer, na plac zabaw, czy bezpośrednich rozmowach
            w grupie rówieśników.

            Z kolei starsze pociechy narzekają na: nadmiar obowiązków, zbyt dużą ilość zadań, niewydolność laptopa/komputera, problemy z dostępem
            do internetu, niepełny zestaw materiałów do wykonania prac domowych.

            Ponadto przebywając wspólnie i stale w tej samej przestrzeni domowej, wszyscy domownicy odczuwają wachlarz zmiennych emocji, którym czasem ciężko dać w pełni upust.

             

            Każde dziecko jest indywidualnym „barometrem emocji”. Wyczuwa i odbiera stany emocjonalne dorosłych. Pamiętajmy, że młodsze dziecko przeżywa emocje całym sobą, często nie rozumiejąc, dlaczego targają nim tak silne uczucia.

            W sytuacji dzieci starszych, będących w okresie dojrzewania, duży wpływ
            na emocje ma tzw. burza hormonalna. Wiąże się to z charakterystyczną dla młodzieży intensywnością przeżywanych uczuć, zachowań. Młodzież jest zazwyczaj hałaśliwa, radosna lub też skrajnie smutna. Można zauważyć dużą chwiejność emocjonalną,
            tzn. młody człowiek bardzo silnie i głośno okazuje swoją radość,
            a za chwilę może być pogrążony w smutku. Występuje także ambiwalencja uczuć –
            to znaczy, że w tym samym czasie osoba czuje gniew i radość, może kogoś kochać
            i nienawidzić. Jest to często trudne do zrozumienia przez rodziców. Młodzież potrzebuje, żeby cały czas coś się działo, chcą ciągle coś doświadczać/przeżywać.

            W tym czasie, to  właśnie Państwo będziecie  wspierać swoje dziecko, stworzyć warunki do szczerej rozmowy - wygadania się, a jeśli trzeba, także do wypłakania się; pomagać dziecku wyrazić jego uczucia. Dzięki dojrzałej postawie rodzica, dziecko uczy się rozpoznawać swoje emocje, a co za tym idzie, również uczy się panować
            nad sposobem ich wyrażania.

            Drogi Rodzicu,

            Ty również w tym trudnym czasie powinieneś zaopiekować się sobą. Znajdź chwilę dla siebie, pozwól sobie na oderwanie się od codziennych problemów. Wspólnie z rodziną „ustalcie czas tylko dla siebie”, by każdy wiedział kiedy danej osobie nie przeszkadzać. Może to być czas na: aromatyczną kąpiel, słuchanie muzyki, dokonanie zakupu online, obejrzenie filmu, porozmawianie ze znajomymi przez komunikatory internetowe, czytanie odłożonych książek. Czas na modlitwę, 
            na dokonanie życiowych refleksji.

            Wspólnie ustalcie w rodzinie, w jaki sposób będziecie sobie komunikować,
            że wasza granica emocji jest już u kresu wytrzymałości – dajcie jasny sygnał. Postarajcie się wspólnie zmienić to, na co macie wpływ.

             

            Dużo zdrowia Rodzicom, Dzieciom i pozostałym domownikom

            życzy

            Marta Iwaniuk – psycholog PP-P w Czerwinie

             

            Mogą Państwo zawsze skorzystać z pomocy psychologa pod adresem

            m.iwaniuk@poradniawczerwinie.edu.pl

            lub Messengerze:

          • Rekrutacja

          • Na podstawie:
            Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U. 2020 r., poz. 493 z późn. zm.) – „§ 11b. W okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty, o których mowa w art. 158 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, wyniki postępowania rekrutacyjnego w formie list kandydatów, o których mowa w art. 158 ust. 1 i 3 tej ustawy, podaje się do publicznej wiadomości także na stronach internetowych tych jednostek” zamieszcza się listy kandydatów zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do Przedszkola Samorządowego w Czerwinie  na rok szkolny 2020/2021

             

            Lista dzieci zakwalifikowanych  do Przedszkola Samorządowego w Czerwinie na rok szkolny 2020/2021

             

             

            Rocznik 2014

            1. Kaczmarek Magdalena
            2. Równa Michalina

            Rocznik 2015

            1. Grabowska Aleksandra
            2. Chełstowski Kuba
            3. Chojnicki Maciej
            4. Krawczyk Lena
            5. Równy Aleksander
            6. Zarzycki Jakub

            Rocznik 2016

            1. Dębowski Szymon
            2. Konarzewski Aleksander
            3. Krupka Natalia
            4. Napiórkowska Barbara
            5. Siwek Zofia
            6. Zalewski Szymon

             

            Rocznik 2017

            1. Bialik Grzegorz
            2. Błaszczak Aleksander
            3. Dobkowski Piotr
            4. Dobrosielski Dawid
            5. Gumowski Antoni
            6. Jasionek Aleksander
            7. Jastrzębski Gabriel
            8. Jaworowski Mikołaj
            9. Jędryczko Tymon
            10. Kulesza Hanna
            11. Kulesza Tymoteusz
            12. Kurpiewska Alicja
            13. Mackiewicz Jan
            14. Młynarczyk Oskar
            15. Mróz Marcel
            16.  Narowski Dawid
            17.  Olszewski Szymon
            18. Pęksa Bartosz
            19.  Pęksa Filip
            20.  Piędziak Nadia
            21.  Piskowski Oliwier
            22.  Sosnowski Stanisław
            23.  Struniawski Nikodem
            24.  Truszkowski Igor
            25.  Wilczyński Natan
            26.  Wysocka Wiktoria
            27.  Wiśniewski Aleksander
            28.  Wiśniewska Zuzanna
            29.  Wyszomirska Janina
            30.  Wyszyński Tomasz

          • Nasza galeria

          • Prosimy rodziców o przesyłanie na e-mail www.przedszkole.czerwin@wp.pl  zdjęć jak dzieci spędzają czas w domu, celem opublikowania na stronie przedszkola.

            8

          • Jak pracujecie w domu :)

          • Dziękujemy za przesyłane zdjęcia. Kochane dzieci, Wasze prace są bardzo starannie wykonane. Miło nam również  będzie zobaczyć Was podczas wykonywania naszych zadań w domu :). Czekamy na więcej. Trzymajcie się zdrowo i do zobaczenia :)

            18

          • Zdalne nauczanie

          • Drodzy Rodzice, w związku z przedłużającą się kwarantanną i faktem, że nie możemy się spotkać w przedszkolu, zajęcia dydaktyczne dla dzieci  będą kontynuowane poprzez naszą stronę internetową. W zakładce "Kronika grup” znajdziecie materiały do pracy z Waszymi dziećmi. Pliki będą pojawiały się na bieżąco. Pracujcie systematycznie, zbierajcie wykonane prace , róbcie zdjęcia jak pracujecie i przesyłajcie na adres mailowy przedszkole.czerwin@wp.pl żebyśmy mogli zobaczyć, co się u Was dzieje. Przesłane zdjęcia będziemy umieszczać w galerii zdjęć. Przesyłając materiały wyrażacie Państwo jednocześnie zgodę na zamieszczanie zdjęć na stronie internetowej naszego przedszkola.

            Codziennie będą odbywać się również konsultacje telefoniczne dla rodziców. Szczegółowe informacje znajdują się w zakładce „ Kronika grup” .

             Serdecznie Was pozdrawiamy

            Dyrektor i Rada Pedagogiczna.

          • Ogłoszenie

          • Drodzy Rodzice,

            opłaty za przedszkole będą przyjmowane w terminie późniejszym. Prosimy o śledzenie aktualności na stronie internetowej naszego przedszkola.

          • Kształcenie na odległość

          •  

            W celu realizacji podstawy programowej od wtorku 24 marca  udostępniamy materiały dydaktyczne, propozycje zabaw i prac plastycznych dla dzieci. Drodzy Rodzice, odwiedzajcie zakładkę grupy Waszego dziecka  każdego dnia (Kronika grup).

          • Praktyczne porady jak organizować kształcenie na odległość..

          • RODZICU

            Wykorzystaj czas, w którym dziecko nie chodzi do przedszkola, na większe usamodzielnienie swojego dziecka – oczekuj od niego większej pomocy przy codziennych czynnościach w domu np. podczas przygotowywania posiłków, sprzątania, czy nawet podczas wykonywania w swoim tempie czynności związanych z ubieraniem się, przygotowaniem do snu, w których bardzo często, z powodu pośpiechu, dzieci są wyręczane. Wykorzystaj pobyt dziecka w domu na rozmowy z nim na różnorodne tematy. W ten sposób będziesz wzbogacał słownictwo swojego dziecka. Znajdź czas na czytanie dzieciom i z dziećmi. Korzystaj z edukacyjnych programów telewizyjnych, zaproponuj dziecku gry planszowe czy zabawy i gry zręcznościowe. Korzystaj z porad i propozycji nauczyciela. W sytuacji zawieszenia pracy przedszkoli i szkół, to na Tobie i nauczycielu spoczywa odpowiedzialność za edukowanie dziecka i stwarzanie mu warunków do wszechstronnego rozwoju. Dziecko w domu powinno, tak jak w przedszkolu, bawić się samodzielnie swoimi zabawkami, konstruować, układać, sprzątać, czuć się bezpieczne i swobodne w swej aktywności. Powinno także ruszać się i wykonywać wiele prostych ćwiczeń gimnastycznych.

            Linki do wykorzystania:

            https://wordwall.net/pl/resource/893767/wychowanie-fizyczne/wf-online-w-domu-%C4%87wiczenia

            http://matematykadladzieci.pl/

            https://kiddoland.pl/

            https://www.domowyprzedszkolak.pl/

          • JAK ROZMAWIAĆ Z DZIEĆMI O KORONAWIRUSIE?

          •  

            Opracowała: dr Joanna Jarmużek, psycholog, trenerka, nauczyciel akademicki Wydziału Studiów EdukacyjnychUniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (żródło: Platforma MM "Niezbędnik Dyrektora Przedszkola")     Koronawirus wywrócił do góry nogami świat, jaki dotąd znaliśmy. Dzieci nagle znalazły się w rzeczywistości, której do tej pory nie doświadczyły. Pandemia budzi strach nie tylko wśród dorosłych, ale również wśród najmłodszych. Jak my, dorośli, możemy im pomóc w tym trudnym dla nas wszystkich czasie? Zalecenia WHO oraz ograniczenia nałożone przez polski rząd, w tym zamknięcie szkół, przedszkoli i żłobków, placówek kultury i zalecenia, by zostać w domu – choć są konieczne –mogą budzić niepokój, panikę i rodzić bunt. Każdy z nas inaczej przeżywa ten czas i radzi sobie ze zmianami. Naszym zadaniem – dyrektorów, nauczycieli i rodziców – jest pomóc dziecku w poradzeniu sobie z tym wyzwaniem.

            Różnice w przeżywaniu

            Maluchy, oczywiście, różnią się od siebie. Są takie, które w obecnej sytuacji czują pewne podekscytowanie, ciekawość, a nawet radość. W końcu nie trzeba chodzić do przedszkola i tyle nowych rzeczy dzieje się wokół. Są jednak i takie, które z dużym niepokojem i lękiem śledzą najnowsze informacje, dopytują dorosłych. Jeszcze inne krzyczą: „Dość!”. Już nie mogą oglądać, słuchać, czytać kolejnych wiadomości i rozmawiać na temat zagrożenia koronawirusem. Wszystkie dzieci, nawet te szczęśliwe, z różnym natężeniemi częstotliwością odczuwają nieprzyjemne emocje. Strach przed tym, co się dzieje i tym, co nas czeka, który jest zupełnie zrozumiały w obecnej sytuacji, wymaga od dorosłych szczególnego zaopiekowania się swoimi dziećmi.

            Pierwsze wytyczne

            Zanim 4 marca 2020 r. dowiedzieliśmy się o pierwszym potwierdzonym przypadku koronawirusa w Polsce, epidemia dotknęła inne kraje. Tego dnia MEN opublikował filmy i plakaty informacyjne, uczulając dzieci, nauczycieli i rodziców na zaostrzenie procedur przestrzegania zasad higieny. Nauczyciele i rodzice zostali poproszeni o przekazywanie podstawowych informacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny, a także zaapelowano, by sami rygorystycznie ich przestrzegali. Zalecono m.in. także śledzenie na bieżąco komunikatów GIS-u i MEN-u o sytuacji epidemiologicznej. Gdy 11 marca został wprowadzony nakaz zawieszenia zajęć w szkole, nauczyciele przeprowadzili niejedną rozmowę o samym wirusie oraz o zasadach bezpieczeństwa i higieny: mycia rąk, kaszlenia i kichania w łokieć oraz chronienia siebie i innych przed zachorowaniem. W wielu przedszkolach nauczyciele prowadzili zajęcia o koronawirusie,o tym, jak się przed nim chronić i jakie konsekwencje może mieć zakażenie. Apelowano również do rodziców, by uczyli dzieci zaostrzonej higieny oraz by o koronawirusie rozmawiali z maluchami, które zostały w domach na krótko przed oficjalnym zawieszeniem zajęć w placówkach. Teraz te i pozostałe dzieci zostały w domach i rodzice nie powinni zostawiać ich samym sobie.

            O czym powinniśmy pamiętać? Po pierwsze, trzeba rozmawiać. O czym? O wszystkim, także o koronawirusie i aktualnych wydarzeniach w Polsce i na świecie. Niejednokrotnie, gdy dochodzi do jakichś kryzysowych sytuacji, staramy się uchronić dzieci przez trudnymi informacjami. To błąd. Panikę powodują brak wiedzy, tajemnice i lęki rodziców, a nie rozmowy. Ważne, by nie negować obaw dzieci, dać im się swobodnie wypowiadać i razem szukać odpowiedzi na ich pytania. To taki czas, gdy edukacja potrzebna jest wszystkim, nie tylko dzieciom, więc pamiętajmy, żeby wiedzę o wirusie czerpać z oficjalnych stron.Szczególnie dla najmłodszych dzieci nowa, nieznana dotąd rzeczywistość, której skutkiem może być zagrożenie zdrowia i życia, wiąże się z lękiem i poczuciem zagrożenia. Nie lekceważmy tych emocji i starajmy się na bieżąco szukać sposobów ich opanowania. Dajmy szansę na zadawanie pytań i swobodną rozmowę, która może ukoić napięcie spowodowane niewiedzą, ale także natłokiem informacji. To, co dla nas wydaje się mało istotne,w przypadku maluchów może powodować lęk, histerię, symulowanie choroby czy nawet zachowania niepożądane – zmierzające do tego, by zwrócić na siebie uwagę dorosłych. Po drugie, ważne, aby rodzice i nauczyciele zadbali o spójny przekaz kluczowych i trudnych informacji dzieciom, dostosowany do ich wieku i możliwości poznawczych oraz emocjonalnych. Forma przekazu i czas poświęcony na wprowadzenie do tematyki są niezwykle istotne.W przeciwieństwie do dorosłych, dzieci nie dzielą już świata na ten realny i wirtualny – dla nich to jest jedna rzeczywistość. Powinni o tym pamiętać i rodzice, i nauczyciele. Warto rozmawiać z maluchami o zmieniającym się świecie w sytuacji zagrożenia i jak sobie z tym radzić – pod względem zdrowotnym i społecznym, gdy pewne formy kontaktów przestają być możliwe. Po trzecie, trzeba pamiętać, aby poruszać kwestie dotyczące tego, co możemy zrobić. Dzieci wykazują bardzo duże zaniepokojenie. Do ich uszu ciągle trafiają informacje, że wirus zabija,i panikują. Dodatkowy niepokój wzbudzają zachowania dorosłych: szturmowanie aptek, sklepów, nieustające rozmowy o wirusie i działaniach podejmowanych przez rządy poszczególnych krajów. Bez przerwy wymieniamy się najnowszymi informacjami, śledzimy newsy, telewizor i radio karmią nas najnowszymi wiadomościami. Dzieci boją się o rodziców, dziadków oraz o własne zdrowie i bezpieczeństwo. Warto w tym wszystkim zastanowić się,co możemy zrobić w sposób racjonalny i zwiększający poczucie bezpieczeństwa u dorosłych i dzieci. Bez ukrywania problemu, bez nakręcania. Czy będąc z dziećmi w domu, należy im ograniczać lub filtrować dostęp do informacji o koronawirusie? Nie udawajmy, że problem nie istnieje, ale też nie nakręcajmy się. Ten czas jest trudny, ale skoro już spędzamy go w domach, to możemy robić razem też inne rzeczy, nie tylko czytać i rozmawiać o koronawirusie. Gdy już poruszamy ten temat, dobrze szukać informacji, angażując dziecko i wspólnie zastanawiać się, z jakich źródeł korzystać. Chodzio to, żeby stworzyć przestrzeń wspólnego działania, uczenia się i świadomej komunikacji,czyli zadbać o siebie i swoje relacje najlepiej, jak potrafimy. Tak wypełnić czas, który spędzamy wspólnie z dzieckiem, żeby nie siedzieć nieustannie przed komputerem czy telewizorem, śledząc wciąż nowe informacje. Poniżej kilka praktycznych wskazówek dla rodziców i nauczycieli pracujących z dziećmi w domach lub zdalnie.Obserwujmy siebie i nasze dzieci. Nie tylko pod kątem infekcji, ale i tego, jak emocjonalnie radzimy sobie z zastaną rzeczywistością. Jak nasze dziecko reaguje na tę sytuację? Jak się czuje? Czy dopytuje? Czy unika rozmów? Czy sądzi, że musi nas chronić i robić dobrą minę do złej gry? Czy może (przynajmniej na razie) wygląda na to, że sytuacja go nie przeciąża? A jak my się zachowujemy? Czy epidemia, zagrożenie są stale obecne w naszych rozmowach? Czy nieustannie sprawdzamy wiadomości? Czy może unikamy tematu i nie chcemy o tym rozmawiać? Bądźmy gotowi do rozmowy. Przygotujmy sobie zestaw faktów i rzetelnych informacji, którymi możemy podzielić się z naszym dzieckiem. Bądźmy gotowi na trudne i dociekliwe pytania, na konfrontację z fakenewsami. Nie warto przekazywać dzieciom niesprawdzonych treści, niezliczonych supertajnych informacji czy dramatycznych nowości. Bądźmy w rozmowach spokojni, opanowani i rzeczowi. Jeśli sami jesteśmy kłębkiem nerwów i mimo szczerych chęci nie udaje się nam zachować spokoju, zastanówmy się, kto z naszego otoczenia mógłby taką rozmowę z dzieckiem przeprowadzić. Odpowiadajmy szczerze i zgodnie z posiadaną wiedzą. Jeśli nie znamy odpowiedzi lub nie wiemy, jak ją przekazać, powiedzmy szczerze, że musimy się zastanowić, doczytać, że nie wiemy. Trudne pytania, np. jak długo to wszystko będzie trwało, czy napewno nie zachorujemy, czy umrzemy – mogą nas szokować i złościć. Warto jednak cieszyć się, że dzieci traktują nas jako ważne źródło informacji, mają do nas zaufanie. Czasem możemy ostudzić gorące emocje związane z sytuacją, w której się znajdujemy, jednak na niektóre pytania nie znamy przecież odpowiedzi. Nikt z nas nie wie, jak długo potrwa obecny stan. I o swojej niewiedzy warto szczerze mówić, bo w ten sposób zbudujemy zaufanie dziecka.Rozmawiajmy o tym, jak radzić sobie z lękiem. Opowiedzmy dzieciom, co my robimy, żeby całkowicie nie pogrążać się w trudnych myślach (czytanie książek, oglądanie komedii, gry). Zapytajmy dzieci, co im pomaga. Potrafią wykazać się dużą kreatywnością i mogą nas zaskoczyć swoimi pomysłami, z których i my możemy korzystać. Sprawdźmy też, czego potrzebują w tej sytuacji. Zastanówmy się, co możemy wspólnie zrobić, by zachować dobry nastrój. Nauczmy się otwarcie mówić, że np. potrzebujemy chwilki dla siebie. Szczerze rozmawiajmy o tym, że i my, dorośli,przeżywamy trudne emocje, ale znamy sposoby, aby sobie z nimi radzić. Jeśli jest to możliwe, dajmy dziecku czas na płacz, złość i przepracowanie targających nim niepokojów. Bądźmy odpowiedzialni. Sytuacja z koronawirusem i epidemią może być świetną lekcją empatii, wrażliwościi odpowiedzialności za wspólnotę rodzinną, klasową czy sąsiedzką. Nasze zachowania przekładają się bezpośrednio na rozprzestrzenianie wirusa, a więc na życie i zdrowie innych ludzi. Nie oszukujmy – starajmy się być spokojni, nie panikujmy. Kiedy rozmawiamy o rzeczach trudnych, ulegamy emocjom, a przyłapuje nas na tym młody człowiek i zadaje pytanie: „Co się stało?” – nie ucinajmy rozmów i nie twórzmy tajemnic, bo stanowi to pożywkę dla lęków. Ochłońmy i nawet jeśli nie od razu, to wyjaśnijmy dziecku, co się stało, czego było świadkiem. Uczmy się razem zdrowych nawyków. Bądźmy wzorem do naśladowania. Pokażmy, jak myć ręce, jak zasłaniać usta, jak dbać o wypoczynek, odpowiedni sen i dobry nastrój. Rozmawiajmy o tym, co trudne,o zagrożeniach i o tym, co z nimi robić.

            Jakich zachowań warto unikać?

            1. Słuchania własnych lęków. To nie są najlepsi doradcy. Pewnie nie da się tego zupełnie uniknąć, ale na ogół utrudniają nam podejmowanie racjonalnych działań.

            2. Utożsamiania własnych emocji z emocjami dzieci. To zupełnie odrębne istoty! Mogą się wprawdzie zachowywać dokładnie jak my, ale powód tego zachowania czy emocja, która za nim stoi, mogą być już zupełnie inne. Bądźmy wrażliwi na ich odrębność i nie zakładajmy z góry emocjonalnej syntonii.

            3. Zmuszania dziecka do opowiadania o tym, co czuje w tej trudnej sytuacji. Przypominajmy, że jesteśmy na tę rozmowę gotowi, ale czekajmy na jego sygnał.

            4. Mówienia: „Wszystko będzie OK”, jeśli sami w to nie wierzymy i wiemy, że to nieprawda.

            5. Sugerowania, co dziecko powinno czuć w podobnej sytuacji.

            6. Składania obietnic, których nie możemy dotrzymać

            Wiek dziecka ma znaczenie!

            Możliwe, że młodsze dzieci nie będą dopytywać, nie zdając sobie sprawy z zagrożenia. Im jednak starsze, tym niewątpliwie pytań będzie więcej. Rozmawiając, nie skupiajmy się na najgorszym, a raczej na edukacji dotyczącej sposobów zapobiegania chorobie. Tłumaczmy, jak ważna jest większa troska o higienę, że warto unikać miejsc, w których przebywa dużo ludzi i zdecydowanie wystrzegać się np. dotykania poręczy czy ogrodzenia, jak to maluchy mają w zwyczaju. Starajmy się odpowiadać na konkretne pytania dziecka – jeśli samo więcej nie dopytuje, nie musimy szczegółowo omawiać zagadnienia. Świat przedszkolaków jest bardzo mały. Ogranicza się do najbliższych: rodziców, rodzeństwa, zwierząt domowych, grupy przedszkolnej. Małe dzieci muszą wiedzieć, że ich świat nie jest zagrożony. Dlatego w tym wieku nie powinny oglądać wiadomości, bo nie potrafią jeszcze interpretować zdarzeń i odpowiednio ocenić skali zagrożenia. Podążajmy za dzieckiem, a nie przed nim. Dostarczajmy minimum wiedzy. Odpowiadajmy dokładnie na to,o co dziecko pyta: „Dlaczego ci ludzie noszą maski?” – „Bo boją się, że mogą zachorować”;„A my?” – „A my nie”. Niepotrzebny jest wykład na temat ryzyka zakażenia koronawirusem w podziale na grupy wiekowe i schorzenia towarzyszące, chyba że dziecko będzie zainteresowane tematem. Koronawirus to dla nas wszystkich nowe doświadczenie życiowe, które ma ogromny wpływ na nasze życie rodzinne i zawodowe. Musimy zmierzyć się z niepewnością tego, co będzie za dwa tygodnie, dwa miesiące, za pół roku. Ta sytuacja wymaga od nas adaptacji i poradzenia sobie z różnymi wyzwaniami. Bardzo ważne, abyśmy w tym wszystkim nie zapomnieli o wspieraniu tych, którzy najbardziej tego wsparcia potrzebują.

          • Informacja dla rodziców

          • Drodzy Rodzice!

            Placówki oświatowe są zamknięte już od kilku dni dlatego chcemy w możliwe dostępne dla rodziców i nauczycieli sposoby utrzymywać kontakt z naszymi wychowankami. Nie uda nam się to bez Waszej pomocy, dlatego też bardzo prosimy Was o wsparcie.  

            Na stronie internetowej naszego przedszkola od wtorku 24 marca będziemy udostępniać materiały dydaktyczne, propozycje zabaw i prac plastycznych. Odwiedzajcie zakładkę grupy Waszego dziecka  każdego dnia (Kronika grup). Serdecznie zachęcamy do skorzystania z nich podczas wspólnego spędzania czasu. Mamy nadzieję, iż panująca obecnie sytuacja w naszym kraju zakończy się jak najszybciej i wszyscy wrócimy do naszego przedszkola. Do zobaczenia !

          • TVP ABC uruchomiło nowy kanał edukacyjny online „Domowe Przedszkole”

          • W poniedziałek, 23 marca na platformie TVP VOD ruszył nowy kanał edukacyjny online „Domowe Przedszkole”, który będzie skierowany do najmłodszych dzieci.

             Będzie można je oglądać w zakładce eSzkoła na żywo od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-13.00, począwszy od 23 marca 2020 roku.

            W ramach 4-godzinnego pasma najmłodsi widzowie obejrzą programy edukacyjne z ulubionymi bohaterami maluchów, takimi jak „Domisie” czy „Miś i Margolcia”. Nie zabraknie też kultowych filmów i seriali, m m.in. „Wyprawy Baltazara Gąbki”, czy „Bolka i Lolka” oraz nowych produkcji: „Rodziny Treflików” oraz „Baśni i bajek polskich”. W ramach pasma „Domowe Przedszkole” pojawią się również programy, w których prowadzący, zwracając się bezpośrednio do dzieci, będą je m.in. uczyć liczyć i rysować. W programie znajdą się też m.in. edukacyjne miniaudycje z udziałem „literkowych” zwierzaków, znanych z oprawy kanału TVP ABC.

            Zachęcamy do oglądania programów edukacyjnych dla dzieci na  w/w kanale.

          • Granice

          • Edukatorka w  Instytucie Kształcenia EKO TUR, oraz pedagożka Marta Jankowska napisała do  nauczycieli, dzieci i rodziców maile, które mają pomóc im przetrwać w dobrej kondycji i jednocześnie wesprzeć w działaniach. Oto jedenz nich:

            Szanowni Rodzice,

            Dzisiejszy dzień chciałabym, byście zadedykowali uszczelnianiu granic psychologicznych. Poza granicami zewnętrznymi, państwa, mamy też granice wewnętrzne.Dzieci potrzebują zdrowych granic. Dzięki temu czują się bezpiecznie. Wiedzą, że rodzice ochronią ich przed zagrożeniem.Granice psychologiczne chronią dziecko przed nadmiarem informacji, z którymi nie są w stanie sobie poradzić.Oczywiście w sytuacji zagrożenia dziecko będzie próbowało sobie poradzić, bo chce przetrwać. Natomiast dziecięce sposoby prowadzą tylko do zaburzenia dziecka, jak i całej rodziny. Nazywamy to parentyfikacją (link do artykułu)Dzieci potrzebują granic od dorosłych niezależnie od stanu zagrożenia.Mam nadzieję, że w obecnej sytuacji jest to dla Państwa bardziej wyraźne.

            1. Proszę pilnować się z tematami, które poruszacie przy dzieciach. Dzieci nie powinny słuchać o Państwa problemach, obawach. Dziecko nie może być Państwa wsparciem. Proszę na czas takich rozmów wyjść do innego pomieszczenia. Proszę szukać wsparcia u rodziny, innych dorosłych. Jako grupa psychoterapeutów organizujemy się,by bezpłatnie udzielać wsparcia interwencyjnego.Jak tylko strona będzie gotowa, prześlemy ją Państwu.

            2. Proszę ograniczyć oglądanie informacji do 1 dzienniei najlepiej ze stron rządowych. Śledzenie na bieżąco wydarzeń nasila lęk. Jedyne co możemy teraz robić to przestrzegać zasad bezpieczeństwa i zadbać o siebie.

            Będziemy Państwu podpowiadać, jak to robić. Umysł nie odróżnia rzeczywistości od fikcji.Namolne oglądanie wiadomości jest odbierane przez umysł, jako dużo większe zagrożenie. Przez to wysyła za dużo adrenaliny i kortyzolu do organizmu. Proszę też zadbać,by dzieci miały mocno ograniczony dostęp do wiadomości.Zadaniem rodzica jest umożliwiać rozwój i chronićprzed niebezpieczeństwem. Będziemy Państwu w tym pomagać. Proszę o wprowadzenie zakazu wychodzeniaz domu. To może wzbudzić złość, frustrację.Podpowiemy jak radzić sobie z trudnymi emocjami dziecka.Strategia pracy z dziećmi zawiera 4 aspekty i zachęcamy Państwa do kontynuowania w domu:- nazywanie tego, co może przeżywać dziecko i jak może sobie z tym poradzić- uczulanie na kwestie związane z bezpieczeństwem- przekierowywanie myśli na zajęcia kreatywne(uruchamiamy prawą półkulę – kreatywność, ekspresja emocji, sztuka, ruch – to obniża poziom lęku; nadmierne analizowaniei planowanie nasila lęk)- sugerowanie małych aktywności, które są pożyteczne. Możliwość pomagania daje poczucie wpływu.Proszę prosić dzieci o pomoc w domowych obowiązkachi je za to chwalić!!Jeśli ktoś z Państwa czuje, że chce sam/a pomagać, to zasada skuteczności sugeruje pomoc sąsiedzką.Czyli najbliższy blok, ulica.Proszę pomyśleć, czy w okolicy mieszka osoba starsza, przewlekle chora, niepełnosprawna, samodzielny rodzic.To są osoby, którym teraz jest super ciężko.Przypominam także, że jeśli słyszycie Państwo krzyki za ścianą lub macie podejrzenie przemocy w rodzinie, to naszym moralnym i prawnym obowiązkiem jest reagować(nie trzeba iść osobiście, wystarczy zadzwonić na policję). Przemoc domowa ma bardzo wysoki wskaźnik śmiertelnościw Polsce. Im wcześniej będziemy reagować, tym większe szanse na zatrzymanie i tego 'wirusa'.Szanowni Państwo, proszę być dobrej myśli i wykorzystać ten czas na budowanie więzi rodzinnych.Dzieci są w Was wpatrzone. To, co robicie ma znaczenie.LINK DO FILMU O WPŁYWIE RELACJI Z RODZICEM NA DZIECKO

          • Komunikat

          • Od 12 do 25 marca br. funkcjonowanie jednostek systemu oświaty zostaje czasowo ograniczone. Oznacza to, że w tym okresie przedszkola, szkoły i placówki oświatowe zarówno publiczne, jak i niepubliczne nie będą prowadziły zajęć dydaktyczno-wychowawczych. To decyzja Ministra Edukacji Narodowej wynikająca z konieczności zapobiegania rozprzestrzenianiu się koronawirusa.

            Lekarze, specjaliści, eksperci WHO wskazują, że wprowadzenie odpowiednich i odpowiedzialnych działań może ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa. Obecna sytuacja epidemiologiczna w Polsce może zagrozić zdrowiu obywateli. Dlatego na podstawie tzw. specustawy Minister Edukacji Narodowej przygotował rozporządzenie, które czasowo ogranicza funkcjonowanie jednostek systemu oświaty na obszarze całej Polski.

            Zawieszenie zajęć dydaktyczno-wychowawczych

            Zawieszenie zajęć dotyczy przedszkoli, szkół i placówek oświatowych (publicznych i niepublicznych), z wyjątkiem: 

            • poradni psychologiczno-pedagogicznych;
            • specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych;
            • młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych;
            • przedszkoli i szkół w podmiotach leczniczych i jednostkach pomocy społecznej;
            • szkół w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich;
            • szkół przy zakładach karnych i aresztach śledczych.

            Rodzicu,

            • ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne Twoje i Twojego dziecka, zajęcia zostaną zawieszone od 12 marca br. W przedszkolach i szkołach podstawowych 12 i 13 marca br. będą jeszcze prowadzone działania opiekuńcze; Od 16 marca do 25 marca przedszkole będzie zamknięte.
            • zachęcaj dziecko do samodzielnej nauki w czasie gdy nie będzie lekcji w szkole. Ministerstwo Edukacji Narodowej na platformie epodręczniki.pl. udostępnia szereg materiałów edukacyjnych, które pozwalają uzupełnić, ugruntować i poszerzyć wiedzę. Dostęp do tych zasobów jest bezpłatny;
            • jeśli masz dziecko w wieku do 8 lat, przysługuje Ci zasiłek opiekuńczy do 14 dni. Szczegółowe informacje znajdziesz na stronie internetowej ZUS;
            • przekaż osobom, które będą opiekować się Twoim dzieckiem, podstawowe informacje dotyczące bezpieczeństwa i higieny;
            • rygorystycznie przestrzegaj w domu zasad higieny i czystości pomieszczeń, w których przebywasz;
            • śledź na bieżąco komunikaty GIS, MZ i MEN o sytuacji epidemiologicznej w kraju oraz informacje przesyłane przez dyrektora szkoły.

            Jak się zabezpieczyć przed koronawirusem?

            • Często myj ręce przy użyciu mydła i wody.
            • Przy kasłaniu i kichaniu zakrywaj usta i nos. Zachowaj co najmniej metr odległości od osób, które kaszlą i kichają. 

            Osoby wracające z regionów zarażonych koronawirusem powinny powiadomić o tym telefonicznie stację sanitarno-epidemiologiczną lub zgłosić się do oddziału obserwacyjno-zakaźnego. Więcej informacji dotyczących koronawirusa na stronie: gov.pl/koronawirus

            Podejrzewasz u siebie koronawirusa? Zadzwoń pod numer 800 190 590!

            Bezpłatna infolinia NFZ jest czynna całą dobę, przez 7 dni w tygodniu. Wykwalifikowani konsultanci poinformują Cię, co zrobić, by otrzymać pomoc.

            Departament Informacji i Promocji
            Ministerstwo Edukacji Narodowej

             

          • Ogłoszenie

          • Pismo Wojewody Mazowieckiego

             

            Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych( Dz. U. poz. 374.), w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 polecam Dyrektorom przedszkoli, szkół, placówek oświatowych i placówek doskonalenia nauczycieli w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 1, 2 i 9 oraz art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo Oświatowe (Dz. U. z 2019 r., poz. 1148, z późń. Zm.) w Województwie Mazowieckim, począwszy od dnia 9 marca 2020 r. do odwołania, wstrzymanie:

            - wycieczek, wymian i wyjazdów zagranicznych;

             - przyjmowania wycieczek i wymian zagranicznych na teren przedszkola, szkoły, placówki i placówki doskonalenia nauczycieli.

          • Ogłoszenie

          • Drodzy Rodzice, w związku z apelem Ministra Zdrowia i zgodnie z zaleceniami MEN prosimy:


            - nie przyprowadzać dzieci przeziębionych i chorych do przedszkola. W przypadku stwierdzenia oznak choroby u dziecka rodzice zostaną powiadomieni o konieczności natychmiastowego odebrania go z przedszkola.
            - nie obawiać się  zachorowań na koronawirusa, jeśli nie mieliście  kontaktu z osobami chorymi,
            - informować o objawach grypopodobnych najbliższą stację sanitarno-epidemiologiczną i zgłaszać się do oddziałów zakaźnych, jeśli wróciliście  z terenów występowania koronawirusa,

            Informujemy, że na bieżąco podejmujemy działania w zakresie profilaktyki zdrowotnej w przedszkolu, m.in. dbamy o przestrzeganie przez dzieci podstawowych zasad higieny, w tym np. częstego mycia rąk z użyciem ciepłej wody i mydła oraz ochrony podczas kaszlu i kichania. Przedszkole jest wyposażone w środki higieniczne i dezynfekujące, używamy ręczników jednorazowych; na co dzień dbamy o czystość i dezynfekcję przedszkolnych pomieszczeń i sal zajęć, W przedszkolu znajduje się termometr do pomiaru temperatury ciała.


            Jednocześnie zachęcamy do śledzenia na bieżąco informacji na stronach internetowych Ministerstwa Zdrowia oraz Głównego Inspektora Sanitarnego oraz polecamy Państwu oficjalną rządową stronę internetową, gdzie znajdują się poszerzone informacje profilaktyczne http://www.gov.pl/koronawirus Informacje o krajach/regionach z utrzymującą się transmisją SARS-CoV-2 są dostępne pod linkiem: https://www.ecdc.europa.eu/en/areas-presumed-ongoing-community-transmission-2019-ncov

            Informacja dla rodziców dzieci do 8 roku życia: W przypadku nieprzewidzianego zamknięcia przedszkola lub szkoły należy się rodzicowi zasiłek opiekuńczy nie dłuższy niż 14 dni (art. 32 ust. 1 lit. a – ustawy z dnia 25.06.1999 o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa (Dz.U.2017 poz. 1368).  Zasiłek przysługuje na równi matce lub ojcu dziecka i jest wypłacany temu z rodziców, który wystąpi o jego wypłatę.